Update genealogie Linders

‘t Duurde ‘n half jaar, maar de eerste genealogie van deze website; die van mijn moeders familie, heeft een grote renovatie gehad. Veel extra onderzoek, afbeeldingen en een test op de nieuwe lay-out die ik toepas op rapporten; met bijvoorbeeld aparte alinea’s voor schoonouders en opsommingen voor kinderen en adressen. Ook heb ik wat nieuwe richtlijnen toegepast i.v.m. de privacywet. In ieder geval ben ik best tevreden over ‘t resultaat.

Ongeluk met een paard

Even een verhaal tussendoor. Bij ‘t nalopen van de stamboom Linders komt men al gauw uit op Jan Linders (*Woensdrecht, 1711, ✞ aldaar, 1779, nummer LW3/KW192), al was ‘t maar omdat zover bekend alle nakomelingen Linders van hem afstammen. Jan Linders was twee keer getrouwd; in 1743 met Barbarina Sanders uit Putte en in juni 1749 met mijn voorouder Cornelia Kerstiaanse uit Loenhout. Een trouwerij was altijd een feest, maar ik kan me voorstellen dat dat in dit geval iets minder ‘t geval was..

Jan Linders had met Barbarina drie kinderen: Maria Linders (*1743, LW13), Elisabeth Linders (*1745, LW14) en Leonardus Linders (*1747, LW15), allen gedoopt te Woensdrecht (dat wil zeggen in de schuurkerk te Hoogerheide). In de gerechtelijke archieven van Woensdrecht vond ik een akte uit januari 1749. De Huijbergse chirurgijn Balthazar Johannes Frits verklaarde aan de schepenen van Woensdrecht, Gerrit van Putte en Maghiel Verreesen, dat hij langs Jan Linders was geweest. “Gevisiteerd het doode lighaem van een kint van Jan Leenderts, arbeijder, woonende onder deese jurisdictie, genaemt Elisabet Leenderts oudt over de drie jaeren.”

Het betrof Jans dochter Elisabeth Linders; ze was dodelijk gewond geraakt. De chirurgijn schreef dat hij een wond vond in haar rechterslaap, in de rondte zo groot als een rijksdaalder, hevig bebloed. De doodsoorzaak, zo stelde hij vast, was een ‘schuring in het cranium (is de schedel) op de petrosa‘. Ook verklaarde hij dat de aanleiding “slaen, stooten off vallen” moest zijn. In een volgende akte van 4 januari 1749 compareerden nog een aantal mensen: Lucia Geijlis, weduwe van Stoffel Kerstens, Catarina Crijnen, huisvrouw van Jacobus Jansen en Barbel Maghielsen, dienstmeid bij vader Jan Linders, allen woonachtig te Woensdrecht.

Deze getuigen gingen verklaren over hoe dochter Elisabet om ‘t leven was gekomen. Zij schetsten de situatie. Het was ‘eergisteren’, donderdag tweede januari 1749, tijdens of net na zonsondergang. Dat moet rond tien over half vijf ‘s middags zijn geweest. ‘t Was bewolkt en wat koud. Lucia en Catarina bevonden zich in een huis aan de westzijde van de ‘s-Heerenstraete in Woensdrecht, Barbel in het huis van Jan Linders daar recht tegenover. Op dat moment hoorden zij een hollend paard over straat rennen, en schreeuwende kinderen; een dochter van Lucia en een dochter van Jan; Maria.

Lucia rende naar buiten, achter de twee meisjes aan die het huis van Jan Linders binnenrenden. Toen zag ze Elisabet liggen, in de “kant van het spoor van de weg” op haar rug. Ze stak haar hand uit en kreunde zachtjes. “Waerop zij deponente het selve kint heeft opgenomen en gevonden dat het selve aen het hooft was geraekt, en eenig bloet in de mont hadde, veroorsaekt soo het naderhant bleek, dat het kint op zijn tong had gebeeten”. Catarina en Barbel kwamen ook af op het geluid, en vonden Elisabet in de armen van Lucia. De verklaring moest volgens de getuigen zijn dat het hollend paard Elisabet geraakt of getrapt had. Het kindje werd naar binnen gebracht en overleed daar rond tien uur ‘s avonds. Het paard kwam niet uit het niets; de getuigen verklaarden dat zij van horen zeggen hadden dat die middag een paard van Nicolaes van Pageé op hol geslagen was, en had gelopen vanaf het huis ‘de Swaen’ tot aan de gemeentewerf. 

Op 28 mei van dat jaar werd er een voogd aangesteld over het minderjarige kind van Jan Leendertse, Maria. Dat betekent dat zijn vrouw Barbarina inmiddels was overleden, en dat ook zoon Leonardus niet meer leefde. 1749 moet een rampjaar geweest zijn voor mijn voorvader.. 

In 2018

Dag allemaal. Net als vorig jaar wil ik de trouwe lezer van m’n website even op de hoogte brengen van wat er staat te gebeuren. Ik zit niet stil! Allereerst ga ik ‘ns aan de slag met lettertypen. U ziet het, dit bericht ziet er niet uit als de anderen (nu wel, update 30 december). En da’s niet met opzet, ik ben nogal veeleisend met lettertypen en daar zelf aan sleutelen levert soms meer ellende op dan goeds. U mag erom lachen hoor, vind ‘t zelf ook wel grappig. Maar mocht u dus nog een goedkope ICT’er kennen.. ik hou me aanbevolen! 

Eerst ‘ns even 2017 op een rijtje. Ik maakte de stamboom Knoet af, een klein meesterwerkje, vind ik zelf in alle bescheidenheid. Met mijn oudoom Wil ging ik langs tante Net, een oud-oudtante in Ossendrecht. Haar bijzondere verhaal tekende ik op. Door Napoleons registers spitten was ook erg leuk om te doen, en hoewel ‘t soms lastig was feiten in historische context te plaatsen, kwam daar toch ‘n mooi verhaal uit. Verder schreef ik over de VOC, Essen en scheiden in de 19de eeuw. Enne.. ‘t nieuwe lettertype voor de koppen en de rode linkjes maakt ‘t ook allemaal mooier, vind ik.

Onder kwartierstaten staan nu drie kopjes ‘De Valk-Baartmans’. Het ziet er nog niet helemaal uit zoals zou moeten, maar deze kwartierstaat was al in juni jongstleden af, dus ik ben blij ‘t in z’n geheel te kunnen publiceren. Een algehele revisie van mijn eigen kwartierstaat is klaar, dat wil zeggen (veel) meer informatie m.b.t. geboorte- en overlijdensakten en adressen. In de loop van 2018 zal ik deze aanvullingen stapsgewijs verwerken in de website. Verder voer ik ook een revisie uit op de genealogie Linders-Woensdrecht, deze staat al vier jaar online en is wat verouderd, ik ga aan de slag met de Antwerpse polderdorpen en ik wil wat veranderen aan de banners bovenaan. Genoeg te doen dus.

Tot zover, ik wens u fantastische kerstdagen en een heel gelukkig nieuwjaar!